در مورخه 22/12/1386 امید عباسقلی نژاد با حضور در دادگاه آمل طی دادنامه شماره 2547 به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی، طبق ماده 500 قانون مجازات اسلامی !! به 6 ماه حبس تعزیری محکوم  شد. این رای به دلیل راه اندازی دو وبلاگ " روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران " و " دوباره میسازمت وطن " وهمچنین اعلام فراخوان عمومی برای دفاع اززندانیان سیاسی وگرامیداشت شهید" اکبر محمدی" به وی ابلاغ گردید.

وی که به همراه تعرادی از همرزمان و دانشجویان قصد شرکت در مراسم سوگواری اکبر محمدی را داشت بازداشت و با بازجوئیهای تحت فشار در زندانهای اوین – بند 209 – و زندان غیر بهداشتی آمل با تودیع وثیقه آزاد گردید.

لذا روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران ضمن ابراز تاسف برای نظام مدعی " مردمسالاری دینی " که هیچگونه کلامی رادرجهت غیرخود نمی پذیرداین رای رااز سوی بیدادگاه انقلاب اسلامی وهمچنین افزایش فشارهای روحی و روانی و خانوادگی برزندانیان سیاسی را محکوم وازمجامع بین المللی -  حقیقی و حقوقی  - برای   توجه بیشتر به اوضاع نابسامان حقوق بشر در ایران استداد مطلبد.

روابط عمومی جبهه ی دمکراتیک ایران

23/12/1386

  پس از چندین مرتبه تماس و احضار تلفنی با عناوینی چون کارشناس پرونده ، مامور اطلاعات ، دفتر دار دادگاه انقلاب و اسرار بنده به التزام حضور خود فقط بر اساس احضاریه تاکید نمودم و نهایتا در مورخه 5/12/1386 طی اخطاریه ائی از سوی دادگاه انقلاب شهرستان آمل بنده فراخوانده شدم. از آنجائیکه گردشکار پرونده های قضائی -  بویژه پرونده های سیاسی و امنیتی – هیچگونه روال کشخص و قابل پیش بینی ندارد

از زمانی که جبهه ائی موسوم به دوم خرداد -  به سکانداری خاتمی - تشکیل شد، سیاست یک بام و دو هوا برای مشارکت مقامی – نه التزامی– نیز در اندیشه کسانی که خود را اصلاح طلب نامیده بودند شکل گرفت.واژه اصلاح طلبی چنان بی مورد در واژگان حضرات حورد استعمال قرارگرفت که گوئی تغییرات اساسی دردستور کار است. اما پس از گذشت چند ماه ، آنچه اصلاحات – اصلاحات مورد تائید جبهه ی دوم خرداد– نامیده شده بود عیان شد و تهی بودن آن نیز درکوتاه زمان افشا گردید واین بارنیزجنجال انتخاباتی ورد صلاحیت شدن ها که قبلا نیز صورت  گرفته بود و امری کاملا پیش بینی شده بود ، حضرات را وارد ارتش دمکراسی خواهان کرده و بوق مظلوم نمائی شان بگوش میرسد....

چقدر دلم تنگ شده برای نوشتن. چقدردوستدارم دردم را که درد ۷۰ میلیون ایرانیه فریاد کنم. چقدر دوست دارم دوباره نعره بکشم تا بغض آزادیخواهیم رو بازتاب بدم. در آستانه ۱۸ تیر هستیم و همیشه به این روزها که میرسیم آشوبی در وجودم شعله میگیرد. چون ۱۸ تیر هر سال برای من و دوستانم یاد آور روزهای بزرگی بوده و هست. خیلی وقته که حتی یک مقاله هم ننوشتم و وبلاگم رو بروز نکردم. از وقتی که سازمانهای امنیتی که چیزی جز تخریب نیست - وبلاگ من رو هک کردن و بجای من نامه ائی منتشر کردن تا به تخریب من و شخصیت من بپردازند تا حالا کینه ائی درون سوز سراسر وجودم رو فرا گرفته که سعی میکنم از این به بعد دوباره خودم رو پیدا کنم. من امید عباسقلی نژاد هستم. فرزند ایران زمین. عاشق ایران و مردم آن. حتی عاشق همه کسانیکه من رو شکنجه کردن و ضرب و شتم کردند و ماه ها در سلولهای انفرادی به کرات عذابم دادند.من هستم و تا نفس دارم و خون در رگهایم جاریست در راه آزادی گام بر خواهم داشت. از همه کسانیکه اظهار لطف کردن و من را بیاد میآورند ممنونم.